Klinika - Zabiegi - Rekonstrukcja penisa

(rekonstrukcja penisa)

Rekonstrukcja penisa to poważny problem dla chirurgii. Zazwyczaj całkowitą falloplastykę wykonuje się u pacjentów z poważnym urazem penisa, po amputacji penisa w przypadku raka, przy wrodzonej patologii genitaliów, oraz w przypadku transseksualizmu. Celem tej operacji jest wykonanie dobrze funkcjonującego penisa, który może być używany przy normalnym oddawaniu moczu (w pozycji stojącej), jak i do stosunku płciowego.

Po raz pierwszy penis został zrekonstruowany po jego utracie w wyniku mocnego urazu przez Bogoraz NA w roku 1936. Jego metoda polegała na 5-stopniowej operacji i utworzeniu ‘trzonu' Filatova ze skóry z przedniej strony podbrzusza, przemieszczaniu ‘trzonu' i formowaniu nowego moczowodu ze skóry moszny.

Obecnie rekonstrukcji penisa dokonuje się za pomocą płata piersiowo-grzbietowego (thoracodorsalis flap) lub płata promieniowego (radial flap). Autotransplantacja przy użyciu metody mikrochirurgicznej pozwala na odpowiednią rekonstrukcję penisa.

Metoda płata piersiowo grzbietowego (thoracodorsalis flap)

Płat skóry pobiera się z bocznej, zazwyczaj lewej strony pleców. W rejonie Musculus latissimus dorsi chirurg robi nacięcie i pobiera płat tradycyjną metodą. W celu pozostawienia unerwienia, chirurg pobiera wycinek wraz z nerwem piersiowo-grzbietowym, (dzięki któremu pobrane mięśnie mogą funkcjonować) i z niego formuje trzon naczyniowy.

Zaznaczony płat skórny zwija się i w ten sposób chirurg formuje nowego penisa. Rozmiar płata to od 11*18 do 14*22 cm.

Miejsce pobrania tkanki zasklepia się metodą rotacji skóry, naciągając na to miejsce skórę znajdującą się niżej.

Następnym krokiem w rekonstrukcji penisa jest przygotowanie przez chirurga miejsca, na które będzie można przyczepić nowego penisa. Nowe mięśnie przyczepiane są do okostnej kości łonowej. Jeżeli pacjentem jest transseksualista, chirurg może przesunąć łechtaczkę w kierunku podstawy nowego penisa. W przypadku mikropenisa może on być przesunięty do nowego penisa. W obu przypadkach zachowana zostanie wrażliwość seksualna.

Po umiejscowieniu nowego penisa, chirurg przeprowadza zespolenie mikronaczyniowe. Zespolenie to łączy arterię nowego penisa z niższą częścią arterii obszaru brzusznego, żyłę nowego penisa z żyłami podbrzusza z pomocą pojedynczych szwów ‘od jednego końca do drugiego'. Nerw piersiowo-grzbietowy połączony jest z głównym nerwem ruchowym mięśni na udzie. Wszystkie zabiegi na nerwach i żyłach dokonywane są za pomocą nowoczesnego sprzętu mikrochirurgicznego.

Po uformowaniu zespolenia i przywróceniu obiegu krwi w nowym penisie chirurg zajmuje się ranami powstałymi na udzie i podbrzuszu.

Po przyjęciu się przeszczepu w ciągu 6 miesięcy, chirurg może na życzenie pacjenta przeprowadzić następujące etapy rehabilitacji:

* Formowanie moczowodów
* Przywracanie sztywności nowego penisa (wszczepianie specjalnych urządzeń dla imitacji erekcji)
* Formowanie żołędzia

Metoda płata promieniowego

Płat promieniowy jest płatem skórno-powięziowym pobieranym z naczyń przedramienia. Używając tego płata chirurg może jednocześnie z formowaniem nowego penisa uformować także nowy moczowód (operacja ta nosi nazwę "phallourethroplasty"). Dzięki tej metodzie skraca się czas potrzebny na rehabilitację.

Operację wykonują dwa zespoły chirurgów. Pobierają oni skomplikowany płat skórno-powięziowy wraz z naczyniem promieniowym z lewego przedramienia. Płat ten składa się z dwóch części skóry podzielonych częściami skóry pozbawionymi naskórka. Rejon pomiędzy dwoma płatami to właśnie przyszłe moczowody.

Obszar skóry przeznaczony pod formowanie przyszłego żołędzia znajduje się na końcu płatu.

Nowy penis oraz nowy przewód moczowy z żołędziem formowane są na przedramieniu.

Następnie wykonuje się przeszczep uformowanej tkanki w miejsce docelowe. Nowy moczowód połączony jest z moczowodem pacjenta w sposób naturalny ‘koniec z końcem', nerw okrężny płatu jest połączony z grzbietowym nerwem penisa, szwy założone są wokół najdalszych części rany. Arteria i żyła przeszczepu są zespolone z niższymi naczyniami brzusznymi. Część, z której pobrano przeszczep nakrywana jest skórą pacjenta pobieraną z przedniej bocznej części uda za pomocą specjalnego aparatu do przeszczepów skóry.

Operacja ta daje dobre rezultaty estetyczne i rozwiązuje problem rekonstrukcji penisa i moczowodu. Ponadto dzięki tej operacji pacjent zyskuje także pewną wrażliwość seksualną, która ma duże znaczenie w przyszłej rehabilitacji.

Możliwe jest oddawanie moczu.